19.10.2026 05:09
- Wystarczy, że to prawda. Pamiętam, jak trzy lata temu próbowałem zmusić ChatGPP do napisania parę paragrafów
- Wystarczy, że to prawda.
Pamiętam, jak trzy lata temu próbowałem zmusić ChatGPP do napisania parę paragrafów tekstu do przygotowania scenariusza do jednego z filmów na kanale. Nie podobało mi się wynik neuronu, tak że wysłałem go do cholernego matki, zebrałem się i napisałem scenariusze. Próby generowania wstępnej wersji również dość szybko się zmęczyły, w końcu skorzystałem z pomocy profesjonalnego projektanta.
Kilka chwil później.
W jesieni 2026 r. w dziedzińcu z nami pojawiają się filmy, w których sztuczna inteligencja komunikuje się z ludźmi, bardzo szybko wykrywa kontekst, rozmawia na poziomie osobistego rozmówcy. Wideo, w którym dwaj neurony dyskutują, co jest lepsze, spowodował mnie wstrząs. I to w kontekście wiadomości, że sztuczna inteligencja wyszła z ręki, gdzieś się włamała i coś włamała. Mam na myśli, że jesteśmy w trakcie kolejnej globalnej zmiany (oh, tak mało było w ciągu ostatnich 10 lat).
Bierzmy nasze ulubione retro gry. Jak wiecie, prowadzę projekt New Mega Drive Games, poświęcony świeżym relizom na ulubioną 16-bitową konsolę. I co widzę? W tym roku liczba projektów humbra wzrosła w kilka razy zarówno z zera, jak i z różnych portów z innych systemów. Ci z was, którzy obserwują temat rekompilowania gier konsolnych na komputerze, są świadomi obecnej ilości takich prac. To samo w sobie nie jest złe ani dobre Chcę tylko zauważyć fakt, że AI staje się coraz mądrzejsza i bardziej dostępna.
Myślę, że w czasach powszechnej neuronizacji, jeśli chodzi o treści medialnych, nowa wartość może stać się praca ręczna. Podobnie jak ogórki w rynku od cioci Glashy i miód od dziadka Pety'ego, zamiast tego, co sprzedawane są w sąsiednim supermarkecie. A może zamiast jednego neurona wysyłać wiadomości o informacjach, które zostały generowane przez inny neuron, warto podzielić się prostą historią o wydarzeniach w swoim życiu. Życie giernym, oczywiście.
Jak się macie?
Pamiętam, jak trzy lata temu próbowałem zmusić ChatGPP do napisania parę paragrafów tekstu do przygotowania scenariusza do jednego z filmów na kanale. Nie podobało mi się wynik neuronu, tak że wysłałem go do cholernego matki, zebrałem się i napisałem scenariusze. Próby generowania wstępnej wersji również dość szybko się zmęczyły, w końcu skorzystałem z pomocy profesjonalnego projektanta.
Kilka chwil później.
W jesieni 2026 r. w dziedzińcu z nami pojawiają się filmy, w których sztuczna inteligencja komunikuje się z ludźmi, bardzo szybko wykrywa kontekst, rozmawia na poziomie osobistego rozmówcy. Wideo, w którym dwaj neurony dyskutują, co jest lepsze, spowodował mnie wstrząs. I to w kontekście wiadomości, że sztuczna inteligencja wyszła z ręki, gdzieś się włamała i coś włamała. Mam na myśli, że jesteśmy w trakcie kolejnej globalnej zmiany (oh, tak mało było w ciągu ostatnich 10 lat).
Bierzmy nasze ulubione retro gry. Jak wiecie, prowadzę projekt New Mega Drive Games, poświęcony świeżym relizom na ulubioną 16-bitową konsolę. I co widzę? W tym roku liczba projektów humbra wzrosła w kilka razy zarówno z zera, jak i z różnych portów z innych systemów. Ci z was, którzy obserwują temat rekompilowania gier konsolnych na komputerze, są świadomi obecnej ilości takich prac. To samo w sobie nie jest złe ani dobre Chcę tylko zauważyć fakt, że AI staje się coraz mądrzejsza i bardziej dostępna.
Myślę, że w czasach powszechnej neuronizacji, jeśli chodzi o treści medialnych, nowa wartość może stać się praca ręczna. Podobnie jak ogórki w rynku od cioci Glashy i miód od dziadka Pety'ego, zamiast tego, co sprzedawane są w sąsiednim supermarkecie. A może zamiast jednego neurona wysyłać wiadomości o informacjach, które zostały generowane przez inny neuron, warto podzielić się prostą historią o wydarzeniach w swoim życiu. Życie giernym, oczywiście.
Jak się macie?
